naar de paarden

donderdag 14 jan. was het zover: we hadden een afspraak op de manege, wat vooral voor Ton natuurlijk spannend was omdat hij dan voor het eerst op Leika zou gaan rijden.
De paarden waren al keurig uit de wei gehaald, wat ons weer een flinke wandeling bespaarde, en na het gebruikelijke zoenen en "social talk" konden we dan eindelijk naar ze toe. Modderig en kletsnat waren ze, maar niets kon ons minder deren.
De arme Leika was behoorlijk van slag. Zij woont al 4 jaar bij Favard en wordt nauwelijks bereden, behalve soms in de zomer met wat toeristen. En nu ineens werd ze in een donkere stal gezet met allemaal mensen om zich heen, werd er gepoetst en gezadeld en moest ze ook nog eens rondjes gaan lopen in de bak. Van haar rustige karakter was nu even niet zoveel meer zichtbaar, maar evenzogoed zat Ton stralend op zijn paard. Hij croste de hele bak door in een flinke draf, maar galopperen lukte niet. Sturen trouwens ook niet. Intussen deed brave Lucie echt alles wat ik wilde en was de chemie tussen ons zo sterk dat ik haar terplekke gekocht zou hebben als ik op dat moment een keuze had moeten maken. Voor mij is er nog weinig twijfel, al wacht ik de buitenrit nog even af.
Ton is ook behoorlijk onder de indruk van zijn Leika en tijdens de fotosessie na de les was ze al een stuk gekalmeerd en liep ze keurig met hem mee.
Al met al zijn we ruim 2 uur met de paarden bezig geweest. We spraken af voor de donderdag erna en reden toen volledig flabbergasted naar huis, nothing but horses on our mind!