winter in Frankrijk

De eerste week van januari zit er alweer op. Het begon met mooi droog en niet al te koud weer, dat ik direct heb benut om flink wat uurtjes blad te blazen, zodoende weet het dorp nu ook dat we er weer zijn. Ze vinden het maar wat grappig dat je in een bos woont en dan gaat bladblazen. Tja, zij hebben dan ook 40 hectare grasland en hoeven niet zoals wij ieder sprietje gras te koesteren...

Maar na een dag sloeg het weer om in een natte kou en een flinke plens regen en was bladblazen geen optie meer. Trouwe lezers van mijn verslagen weten dat we nog steeds met de erfomheining bezig zijn. Wat nog ontbreekt zijn 2 grote poorten (entreepoort en poort naar de paardenwei)en een stuk hekwerk aan de kant van het bos. Dinsdag togen we dus maar eens naar de plaatselijk scierie (spreek uit sie-e-rie en niet skie-e-rie want dan denkt men dat je op wintersport gaat) oftewel de houtzagerij. Deze zijn hier talrijk wat natuurlijk niet zo verwonderlijk is in zo'n bosrijk gebied. We kochten een stapel planken van duurzaam naaldhout en ook lieten we een berg eikenhout van 2000 kg opzij leggen; dit is zaagafval maar er zitten hele mooie planken bij en de rest kan in de kachel en dat voor slechts 37 euro. Een kippenhok moet er zeker van te maken zijn. Enig nadeel is dat je voor zo'n gewicht aan hout heel wat keertjes op en neer moet rijden, maar daar mogen we zo lang over doen als we willen. Hierna naar de brico (bouwmarkt)voor het ijzerbeslag en de nodige schroeven. Helaas was er niet genoeg voorradig en bestellen duurt een week of 2 dus dat moesten we dan maar elders zien te halen.

De volgende dag wilden we het resterende hekwerk, wat we bij de fabrikant hadden bijbesteld, gaan halen. Dit was echter nogal een eindje rijden dus besloten we er een dagje van te maken. Ook al omdat je hier altijd rekening moet houden met de sluiting tussen de middag. Zo reden we, met de honden in en de aanhanger achter de auto, naar het noorden en stopten we op een mooie plek om te gaan wandelen. We waren nog niet uitgestapt of het begon te sneeuwen. Prachtig natuurlijk, die sneeuw, maar na de afgelopen weken in Nederland had ik er eigenlijk wel een beetje mijn buik van vol. De meiden vonden het uiteraard wel heerlijk dus liepen we maar gewoon door. Eenmaal terug bij de auto, lag er een laagje van 1 of 2 centimeter dik, dus dat leek ons niet zo problematisch. Eerst maar eens de zelfgebakken boterhammen naar binnen werken en toen maar weer door. Gelukkig hadden we winterbanden en alles leek redelijk te gaan. Na een kwartiertje in slakkengang rijden (de Fransen lijken met sneeuw al hun rij-bravoure te laten vallen en durven nauwelijks meer vooruit) zagen we de eerste auto al in de berm gegleden. Niet veel later aan de andere kant nummer twee plus een vrachtwagen die slechts ternauwernood kon voorkomen dat ie bij het passeren hier nog eens bovenop zou vallen. En hoe voorzichtig we ook remden of gas gaven, de wielen slipten over de weg. Toen hielden we het maar voor gezien en zijn we onverrichterzake huiswaarts gekeerd. Geen hekwerk dus, maar gelukkig wel ongedeerd uit de strijd gekomen. Met al die heuvels en bochten hier verandert het minste beetje sneeuw de weg meteen in een ijsbaan. Hoe dichter bij huis, hoe beter de weg berijdbaar bleek en waagden we toch nog maar een omweggetje voor een andere brico. Hier slaagden we wel voor het beslag, zodat we in ieder geval met de poorten aan de slag konden. Na een dagje knutselen is de basis hiervoor gelegd dus dat viel niet tegen.
Ondanks nog wat sneeuwbuitjes heeft het vooral licht gedooid en is alles weer sneeuwvrij. Wel zo prettig, als je zoals hier , zo van de auto afhankelijk bent!